H.

Bu şarkının adını görünce hemen herkes bir kelimenin veya bir insanın baş harfi olduğunu düşünmüştür eminim. Telaffuz edilmesi sakıncalı bir şey gibi değil de, özel ve gizli bir şeymiş gibi. Belki de en baştan buradan yanılıyoruz. Belki de bu sadece tek bir harf ve hiç bir kelimenin baş harfi değil. Adı artık silinip gitmiş, esamesinden pek bir şey okunmayan, sadece adının baş harfi kalakalmış birisi bu belki de.

Şarkının içinde üç dört tane metafor kelime bulunuyor. Bu kelimelerden yola çıkılarak türlü anlamlara ulaşılabilir her zaman olduğu gibi. İlk anda anlattığı şey bir bağımlılıktan kurtulma öyküsü veya bir nefret hikayesi gibi dursa da, ki çoğu tool şarkısının ilk anda insana sözleriyle hissettirdiği bağımlılıklardan kurtulma hikayesi gibi gelir, aslında metaforlar ve semboller aracılığıyla söylenen şeyin anlamı değişebilir. Şarkının içindeki en belirgin kelime; Yılan. Bİr yılan var ve bu yılan insanın karşısına çıkıp her şeyi alt üst ediyor. Kendini ona beğendirme dürtüsü uyandıracak kadar çekici bir yılan. Gördüklerinden pek hoşnut değil. Diğer metafor ise şarap. Ve şarkının sonunda da iki şey vuku buluyor; ölüm ve umursamazlık.

Şarkı şu sözlerle başlıyor; Aşıp geldiğim şey canlıydı. Alıkonan şeyse bir ayna. Aşılıp gelinmiş olan şey, oldukça basit aslında; hayat. Çoğu insan hayatının belli bir aşamasında hayatı alt ettiğini düşünür. Bu devre, para kazanılan, sosyal refahın sağlandığı ve çoğu zaman insanın en çiğ dönemlerinden bir dönemdir ki sıklıkla hayatın başlangıcındadır. Ancak insan böyle dönemlerde kendisine bir ayna tutmaz. O aynayı bilerek kendisi alıkoyar. Kendisine şöyle bir bakmaz. Hayatın güllük gülistanlık olduğunu zanneden birisinin karşısına ermişlerden bir ermiş çıkarsa eğer, önce bu kişiye ''çok bilmişş'' denilerek bu kişiden pek hoşlanılmaz. Sabrıyla kendisine hayran bıraktıkça anlaşılır ki bilgeliği son derece geniş insanlardır bunlar ve gelip hayata bakış açınızı değiştirirler. Yılan, bu şarkıda resmen olmasa da hayatın normalliği içinde gelip sizin kendinizi görmekten alıkoyduğunuz aynayı size tutuveren kişidir aslında. Bu bilge kişilerin tarihte ve mitolojide en bilineni de Hermes'tir. Yani H. Oğluna da Hermes adını değil de, sadece H harfini vermesi de bunun bir isim olduğu kanısını güçlendiriyor. İnsanların bir çanta markası haline getirdikleri Hermes, şatafatın anıldığı bir isim haline gelmişse, Maynard muhtemelen marka olmuş bu ismi nitelendirecek şeyi oğluna isim olarak seçmiş. O nedenle oğlunun adı Devo H. Keenan.

Hermesi, tanrıların habercisi, yalancı tanrı olarak geçer yunan mitolojisinde. Hermes'i bugünlere dek taşıyan ise okült ve mistik inançlardır. Hermes, yaşayan en bilge kişi olarak bilinir aslında ve elinde hep bir kadüse tutar.



Kadüse ise Asklepius üzerinden sağlıkla ilişkilendirilse de, aslında Hermes'in ana sembolüdür. Bilgeliğin sembolüdür. Kadüse de şöyle bir şeydir;



Maynard'ın yılan diye bahsettiği kişi, muhtemelen Hermes'ten başkası değildir. Hayata bağımlı, hayatın suretlerden ibaret genelliği içinde normal insan, hayatın aslında bambaşka bir boyutta durduğunu farkedince, yani hermetik olarak farkındalığa erişince, önce bocalar ve yaşarken ölümü tadar. Artık hayat, insana bambaşka bir şekilde görünmeye başlar. Bu farkındalığı eski çağlarda sağlayan kişi, Hermes idi. Delphoi'deki Apollon tapınağının olduğu yerde ve Mısır'da, Hermes'in varlığını yücelten bilgelik okulları bulunuyordu ve bazı insanlar bir çok engeli aşarak bu okullara girerek üstün insan olmanın yollarını arıyorlardı. Zaten yılan da, çoğu kültürde bilginin sembolüdür. Bu sembolün bilgelikle ilişkilendirilmesi ve ademle havva hikayesinde de bilgiyi verenin baştan çıkarıcı yani şarkıda geçtiği şekliyle temptating olması da bu durumla örtüşüyor.

''The snake behind me hisses what my damage could have been.
My blood before me begs me open up my heart again.
And I feel this coming over like a storm again.
I am too connected to you to slip away, to fade away.''

Maynard'ın ardından gelen yılan, aslında kendisinin de yavaş yavaş anlamaya başladığı hayatın aslında görüldüğü gibi olmasığını farketmesinden itibaren gerçekleşiyor. Ancak insan farkındalığın içine girdiği andan sonra, bundan ne kadar kaçarsa kaçsın, gidebileceği bir yer yoktur ve kalbin açılması, yani kalp gözünün açılması da son derece acılı ve şiddetli bir olaydır. Kişi hayata ne kadar bağımlıysa, bu olayın acısı daha da şiddetli olur. Bu dönüşüm sonrasında da bu hayatın içindeki manevi ölüm gerçekleşir. Şarap, hayat suyudur ve yılan, yani Hermes, yani bilgelik, sonsuz bilgi, hayatın berraklığının ne denli yalan olduğunu ortaya koyar. İnsan hayata deliler gibi bağımlıdır haliyle, ''I am too connected to you to slip away, to fade away. Days away I still feel you touching me, changing me, and considerately killing me. '' der şarkıda da zaten. Bu bağımlılık biter ve insan üstün insan olabilme yolunda kendisini ve hayatını şarkının başında söylediği gibi gerçekten aşar. Bundan sonra da artık ne ölüm ne de hayat umrunda değildir. Çünkü görmüştür saf gerçeği. Tüm varlığın özünün farkına varmıştır.

Bu şarkı bana göre bir aydınlanma hikayesidir. Son derece acılı ve aşamalı olarak gerçekleşen bu aydınlanmanın sonunda da kişi artık ''İşte öldüm..'' der. Bu manevi bir ölümdür ve o andan sonra üstün bir insan olmanın kendisine verdiği gözlerle hayata bakmaya başlar. Değişim kaçınılmazdır. Gölge bedenden sıyrılır ve bağımsızlığını ilan eder. Hemen ardından da Forty six & 2 başlar..